Indien het serum een correcte pre-analytische fase onderging, en sindsdien bewaard wordt in de serotheek, kan een bijaanvraag gebeuren tot 1w na afname. Indien de bijaanvraag later komt, is overleg met verantwoordelijke microbiologe aangewezen.

Sterk hemolytische of lipemische monsters kunnen minder betrouwbare resultaten geven.
Kruisreacties tussen Brucella abortus en Brucella melitensis komen frequent voor. Vals positieve resultaten zijn mogelijk (o.a. na vaccinatie tegen Vibrio cholerae en bij infectie met Francisella tularensis).

Brucellose is een belangrijke ziekte bij zowel mensen als gedomesticeerde dieren en is een systemische bacteriele infectie veroorzaakt door gramnegatieve coccobacillen van het geslacht Brucella. Brucellose is een zoonose, en diverse gedomesticeerde dieren fungeren als reservoirs: Brucella infecteert geiten (Brucella melitensis), runderen (Brucella abortus), varkens (Brucella suis) en honden (Brucella canis).

Overdracht op de mens vindt plaats via direct contact met geinfecteerde dieren, blootstelling aan infectieuze aerosolen of consumptie van niet-gepasteuriseerde zuivelproducten; overdracht van mens op mens komt niet voor. Hoewel er in de Verenigde Staten slechts weinig gevallen worden gemeld, komen de meeste infecties voor in het Middellandse Zeegebied, West-Azie en delen van Latijns-Amerika en Afrika.

Drie Brucella-soorten veroorzaken frequent ziekte bij de mens: B. melitensis, B. suis en B. abortus. Klinische manifestaties van brucellose bestaan uit koorts, zweten, malaise, gewichtsverlies, hoofdpijn en zwakte. Het begin van de symptomen kan sluipend of acuut zijn, en treedt doorgaans op binnen 2 tot 4 weken na blootstelling. Elk orgaan of orgaansysteem kan bij de infectie betrokken zijn, hoewel sterfte zeldzaam is.

Een vermoedelijke diagnose van brucellose kan worden gesteld door het aantonen van hoge of stijgende titers van specifieke antilichamen. IgM-antilichamen verschijnen tijdens de eerste week van de infectie, gevolgd door een overschakeling naar IgG-productie in de tweede week. Voor de diagnostiek van Brucella-infectie zijn diverse serologische testen beschikbaar. Het aantonen van anti-Brucella-antilichamen met behulp van een enzymgekoppelde immunosorbentassay (ELISA) blijkt een gevoelige diagnostische methode te zijn. Echter, alle monsters die positief testen met ELISA dienen te worden bevestigd met een agglutinatiemethode om de specificiteit van de test te verhogen. Bij een hoog klinisch vermoeden is het aangewezen serologische diagnostiek na 14 - 21 dagen te herhalen.

551014 - 551025 B 80 Opsporen van antilichamen tegen Brucellae #(Maximum 1) (Cumulregel 326)
Bron: RIZIV website op 15/03/2026