Zikavirus RNA detectie kwalitatief
PrintBeschrijving van de test
Naam:
Zikavirus RNA detectie kwalitatief
Synoniemen:
Zika
Aanvraag code:
55043
Frequentie:
1x/week
Uitvoerend labo:
Instituut voor Tropische Geneeskunde
TAT:
7d
TAT Dringend:
n.v.t.
24u/24u:
nee
Accreditatie:
Zie extern labo
Verantwoordelijke bioloog:
dr. Marijke Reynders
Afname van het materiaal
Afname:
Toegelaten materiaal:
Sperma, CSV, vruchtwater
Toegelaten recipiënt:
Serum geltube of EDTA-plasma; urinetube (U3), vocht of weefsel in steriel recipi‰nt (CSV, VW)
Volume:
Serum/plasma (1 mL), lumbaal vocht (350 æL), urine (= 5 mL), sperma (= 2 mL).
Criteria voor aanvaarding of bijaanvraag
Acceptatie:
Correct en onbeschadigd recipi‰nt met duidelijke identificatiegegevens.
AFAZFAB00007 Aanvraagbrief Infectieuze serologie en moleculaire microbiologie + specifiek Aanvraagformulier ITG: vermeld land van herkomst, datum start symptomen en datum staalafname.
AFAZFAB00007 Aanvraagbrief Infectieuze serologie en moleculaire microbiologie + specifiek Aanvraagformulier ITG: vermeld land van herkomst, datum start symptomen en datum staalafname.
Bijaanvraag:
Indien het monster een correcte pre-analytische fase doorliep en veilig bewaard zit (zie bewaarcondities), is dit toegelaten.
Analyse
Analysemethode:
Real-time-PCR.
Interpretatie:
Zikavirus is een emerging, arthopod-borne arbovirus dat voor het eerst ge‹soleerd werd in Oeganda uit een Rhesusaapje in 1947. Het is een ge‰nveloppeerd, single-stranded (+) RNA virus van de familie Flaviviridae. Zoals meerdere leden van deze familie wordt zika overgebracht via muggen, waarvan de gelekoortsmug of denguemug, de Aedes aegypti, de belangrijkste vector is.
Sinds 2015 is het virus officieel endemisch in Zuid-Amerika, meer bepaald Brazili‰, waar sinds dan grote aantallen verdachte gevallen gerapporteerd werden. Actueel zijn er wereldwijd tal van endemische zones gerapporteerd, o.a. in Polynesi‰, Vietnam, Centraal-Afrika.
Mensen die besmet raken met het zikavirus krijgen niet altijd de ziekteverschijnselen. Ongeveer 1 op de 5 mensen krijgt klachten, 80% blijft asymptomatisch. Symptomen van zikakoorts ontstaan meestal 3 tot 12 dagen na een beet van een besmette mug. De meeste mensen herstellen binnen een week zonder ernstige problemen. Koorts (vaak subfebrilitas), virale conjunctivitis, rash en arthralgia, mogelijk samengaand met een ILI, anorexie, braken en diarree, en hoofdpijn, zijn de voornaamste symptomen van een zikavirus infectie die hoofdzakelijk mild en zelf limiterend is. Tijdens uitbraken zijn de volgende complicaties beschreven:
? Het syndroom van Guillain-Barr‚ post-infectie.
? Wetenschappers zijn het er inmiddels over eens dat er een causaal verband is tussen afwijkingen bij het ongeboren kind en besmetting met het zikavirus tijdens de zwangerschap. Frequent ziet men extreme microcefalie bij het ongeboren kind.
Daar zika-, dengue- en chikungunyavirussen endemisch zijn in dezelfde geografische regio en daarenboven gelijkaardige symptomen veroorzaken, is een definitieve identificatie van het etiologisch agens enkel mogelijk via laboratoriumtesten. Zikavirus detectie d.m.v. realtime RT-PCR op bloed moet vroeg (binnen 5 dagen) na het optreden van de ziekteverschijnselen uitgevoerd worden.Dus: PCR op serum/lumbaal vocht wordt enkel uitgevoerd bij pati‰nten waarvan het staal maximum 3-5 dagen na het begin van de koorts is genomen. Het virus is waarschijnlijk langer detecteerbaar in urine (ñ 15 dagen) en sperma. Antistofopsporing is van nut ten vroegste vanaf 7 … 10 dagen na de onset van symptomen, maar jammer genoeg hebben deze assays veel last van kruisreactie met antistoffen van andere nauw verwante flavivirussen.
Sinds 2015 is het virus officieel endemisch in Zuid-Amerika, meer bepaald Brazili‰, waar sinds dan grote aantallen verdachte gevallen gerapporteerd werden. Actueel zijn er wereldwijd tal van endemische zones gerapporteerd, o.a. in Polynesi‰, Vietnam, Centraal-Afrika.
Mensen die besmet raken met het zikavirus krijgen niet altijd de ziekteverschijnselen. Ongeveer 1 op de 5 mensen krijgt klachten, 80% blijft asymptomatisch. Symptomen van zikakoorts ontstaan meestal 3 tot 12 dagen na een beet van een besmette mug. De meeste mensen herstellen binnen een week zonder ernstige problemen. Koorts (vaak subfebrilitas), virale conjunctivitis, rash en arthralgia, mogelijk samengaand met een ILI, anorexie, braken en diarree, en hoofdpijn, zijn de voornaamste symptomen van een zikavirus infectie die hoofdzakelijk mild en zelf limiterend is. Tijdens uitbraken zijn de volgende complicaties beschreven:
? Het syndroom van Guillain-Barr‚ post-infectie.
? Wetenschappers zijn het er inmiddels over eens dat er een causaal verband is tussen afwijkingen bij het ongeboren kind en besmetting met het zikavirus tijdens de zwangerschap. Frequent ziet men extreme microcefalie bij het ongeboren kind.
Daar zika-, dengue- en chikungunyavirussen endemisch zijn in dezelfde geografische regio en daarenboven gelijkaardige symptomen veroorzaken, is een definitieve identificatie van het etiologisch agens enkel mogelijk via laboratoriumtesten. Zikavirus detectie d.m.v. realtime RT-PCR op bloed moet vroeg (binnen 5 dagen) na het optreden van de ziekteverschijnselen uitgevoerd worden.Dus: PCR op serum/lumbaal vocht wordt enkel uitgevoerd bij pati‰nten waarvan het staal maximum 3-5 dagen na het begin van de koorts is genomen. Het virus is waarschijnlijk langer detecteerbaar in urine (ñ 15 dagen) en sperma. Antistofopsporing is van nut ten vroegste vanaf 7 … 10 dagen na de onset van symptomen, maar jammer genoeg hebben deze assays veel last van kruisreactie met antistoffen van andere nauw verwante flavivirussen.